Cielos

Toen ik 33 werd, wilde ik biechten en een einde maken aan de fictieve relatie tussen God en mijzelf. Ik zou een vertegenwoordiger van de evangelische kracht opzoeken en mijn kwetsbaarheden blootleggen met betrekking tot mijn pogingen om de grenzen van het hart, het lichaam en de taal te overwinnen. Op die manier zou ik mezelf bevrijden van de behoefte om in welk geloof dan ook de antwoorden te vinden op de vragen die ik mijn hele leven al heb gehad.

Ik breng deze bekentenissen op het podium om het onzichtbare en de macht die doctrines op lichamen uitoefenen te confronteren, met de bedoeling de grondslagen van mijn geloof te herinterpreteren. Door beweging te beschouwen als de primaire manifestatie van het wezenlijke, tracht ik terug te keren naar de oorsprong door via de verbeelding een mythische plek te bezoeken die voorafgaat aan geloofsovertuigingen en toch vol geloof is: Serranía del Chiribiquete.

Cielos (Hemelen) werpt licht op mijn persoonlijke relatie met het goddelijke en het geloof, om deze na vernietiging opnieuw op te bouwen, op mijn eigen voorwaarden.

Het spreekt de kernen van geloof en spiritualiteit in mij aan: een berg, een rivier, Chiribiquete, mijn eigen lichaam.