A Machine Stops

Dans en lichtkunst smelten samen in een enorme, leegstaande loods van De Blikfabriek. Tijdens de kortste dagen van het jaar, bij zonsondergang, danst één performer samen met een laser die elke beweging volgt.

De voorstelling is geïnspireerd op The Machine Stops, het visionaire verhaal van E.M. Forster uit 1909. Daarin regelt een alomvattend systeem, de Machine, elke vorm van menselijke ervaring.

Het is een solo die aanvoelt als een duet. Dankzij movement tracking volgt de laser elke beweging van de danser: de straal scant, snijdt of stuurt. In de voorstelling vragen we ons af wie wie bekijkt, zoals in Foucaults Panopticon.

De loods is geen decor maar medespeler. Industriële ruimtes zijn de plekken waar kapitalisme, productie en controle hun sporen in de infrastructuur hebben nagelaten. Een voorstelling over de Machine in zo'n gebouw geeft Forsters abstracte, dystopische verhaal een tastbare vorm.

Het geluid klieft door industirele het landschap, de solo is doorweven met ijle, minimalistische fluitmuziek van Salvatore Sciarrino en Matteo Cesari. De snerpende klanken staan haaks op de breekbare, ademende klanken van de danser en brengen de vraag naar het menselijke in de ruimte.

Een spannende avond voor wie wil voelen hoe het is om gezien en gevangen te worden. Hoe kunnen we in een tijd van surveillance ons eigen lichaam terug claimen?

Concept & Dans: Niek Vanoosterweyck
Interactieve laser: Cris Mollee
Ondersteund door: Danspunt